Pad
Każdy przycisk odtwarza dźwięk albo film, uruchamia akcję, przełącza scenę OBS, pokazuje lub ukrywa źródło w scenie OBS (albo włącza lub wyłącza jeden z jego filtrów) lub zmienia jedną z kontrolek akcji. Przycisk źródła lub filtra mówi, czy jest włączony, tak jak ma to OBS, i „Nie wiadomo”, dopóki OBS jest zamknięty. Wyszukiwarka (Ctrl+F) znajduje przycisk po nazwie.
Jeden z kilku
Przycisk dźwięku lub filmu może mieć kilka plików: „Dodaj kolejny…” w jego oknie. Każde naciśnięcie odtwarza wtedy jeden z nich, wylosowany przez Vovó, nigdy ten sam dwa razy z rzędu, a każda otwarta strona pokazuje ten sam. Gra na stronie nakładki w OBS, więc trafia na antenę.
Głośność
Głośność przycisku dźwięku lub filmu ustawia się w jego oknie, od zera do 150%: 100% to plik taki, jaki jest, a powyżej zbyt cicho nagrany plik jest podgłaśniany, a jego najgłośniejsze chwile zaokrąglane zamiast obcinane. Głośnik obok pliku odtwarza go tylko dla ciebie, z tą głośnością, żeby wyrównać przycisk na ucho, zanim trafi na antenę.
Filmy
Film gra na całej scenie, nad każdą akcją, z dźwiękiem, na stronie nakładki w OBS, więc trafia na antenę; nowszy zajmuje jego miejsce, a panika go zatrzymuje. Jego tło może zniknąć: „Chroma” usuwa zielone tło (albo niebieskie lub purpurowe): ten kolor i to, co mu bliskie, staje się przezroczyste. „Luma” usuwa czerń i zostawia to, co nad nią świeci, zanikając w miarę ciemnienia, jak ogień i iskry. „Bez zmian” zostawia film w całości albo przezroczystość zrobionego z nią WebM. Odtwarzane są pliki MP4 i WebM, do 200 MB.
W pętli
Z „W pętli do ponownego naciśnięcia” film zostaje nad transmisją, grając w kółko z podświetlonym przyciskiem, dopóki drugie naciśnięcie go nie zatrzyma (albo inny film nie zajmie jego miejsca, albo panika): wygląd trzymany nad grą, jak ziarno starej taśmy na czerni z „Luma”, a nie chwila.
W toku
Gdy dźwięk albo film gra, stopka jego przycisku stopniowo się opróżnia, tu i na telefonach, żeby osoba prowadząca transmisję widziała, że wciąż gra, nawet z innego pokoju. Akcja może zrobić to samo ze swoimi przyciskami (vovo.pad.busy: scena trwająca pół minuty, przemowa) i może kazać naciśnięciu czekać do końca: przycisk jest w tym czasie przygaszony, a naciśnięcie mówi, kiedy znów będzie można go nacisnąć. Akcja może też zatrzymać jeden ze swoich przycisków, dopóki nic nie znaczy (vovo.pad.lock: przycisk do ukrytej części sceny): przygaszony, bez niczego, co się opróżnia, dopóki akcja go nie puści. Panika kończy to wszystko.
W siatce albo według grup
Pad zaczyna jako siatka: wszystkie przyciski tej samej wielkości obok siebie, jak sprzętowy pad, z kolorem grupy jako paskiem. Przy wielu przyciskach ikony w prawym górnym rogu padu (albo Ustawienia, Pad) układają je według grup, pod nazwą każdej grupy, albo obok siebie: każda grupa tak szeroka jak jej przyciski, grupy zawijane jak słowa, żeby wiele małych grup zmieściło się na jednym ekranie. Gęstość ustala wielkość przycisków we wszystkich układach. Kształt przycisków idzie za układem (kwadratowe w siatce i obok siebie, długie według grup), chyba że Ustawienia, Pad, Kształt przycisków wybierze jeden dla wszystkich: kwadratowe, długie albo mini, sama ikona na małym klawiszu, żeby zmieścić ich dużo więcej; nazwa pojawia się, gdy zatrzymasz na nim wskaźnik, a przycisk bez własnej ikony pokazuje pierwsze litery. Na telefonie przytrzymanie przycisku otwiera jego kartę z nazwą, na którą klawisz mini nie ma miejsca. Każdy profil ma własne ustawienia, bo pad z kilkoma przyciskami i pad z wieloma to różne pady. Ustawienia, Pad pokazują nad tymi wyborami początek twojego padu w prawdziwym rozmiarze, taki, jakim go robią, i ile przycisków mieści się obok siebie przy szerokości okna.
Kontrolki
Przycisk „Zmień kontrolkę” pokazuje wartość, jaka jest: lampkę włączenia lub wyłączenia, wybraną opcję, licznik, tekst. Naciśnięcie włącza lub wyłącza, wybiera opcję przycisku (albo następną) i dodaje jeden do licznika. Ikona regulacji licznika otwiera małe okno, żeby odjąć jeden, wpisać liczbę albo zacząć od nowa; tekst otwiera swoje po naciśnięciu. Gdy żadna nakładka nie pokazuje akcji, przycisk mówi „Nie wiadomo”: wartość jest zachowana, ale nie da się wiedzieć, co jest na ekranie.
Pokaż lub ukryj
Przycisk „Pokaż lub ukryj” przełącza podgląd OBS albo nakładkę ekranową i pokazuje, jaki jest stan. Oba są tylko dla ciebie, na tym komputerze: nic z nich nie trafia do transmisji. Daj mu skrót, a zadziała z grą na pierwszym planie.
Ten sam rodzaj przycisku może być twoim udostępnionym ekranem („Twój ekran”): jedno naciśnięcie i otwiera się wybór Vovó, w którym wskazujesz okno albo ekran do udostępnienia. Gdy udostępniasz, przycisk świeci, a ponowne naciśnięcie kończy udostępnianie. Działa tylko na tym komputerze, więc pad telefonu go nie pokazuje.
Może to też być kamera („Kamera”), dla akcji, która ją pokazuje: podświetlony, gdy kamera jest włączona, jedno naciśnięcie ją wyłącza, a kolejne włącza. Panika też ją wyłącza i zostaje wyłączona, dopóki ktoś jej znowu nie włączy.
Pisanie do zespołu
Przycisk „Pisać do zespołu” wysyła swój wiersz do rozmowy zespołu jako twój, naciśnięciem lub skrótem, więc odpowiedź nie wymaga pisania, gdy gra jest na pierwszym planie. Nigdy nie trafia do transmisji ani na czat, a pad urządzenia nigdy go nie ma.
Edycja
Prawy klik na przycisku (albo klawisz menu, albo Shift+F10, na przycisku, na którym jest klawiatura) otwiera jego menu: Edytuj otwiera jego okno, a Usuń pyta, zanim zdejmie go z padu. Lewy klik zawsze tylko go naciska. Dodaj przycisk, w tym samym menu, otwiera okno nowego przycisku od razu w grupie tego przycisku, bez przechodzenia przez Edytuj pad; prawy klik na padzie tam, gdzie nie ma przycisku, daje to samo, dla grupy, w której jest wskaźnik. „Edytuj pad” pokazuje „+” każdej grupy i pozwala przeciągać przyciski w innej kolejności; z klawiatury Ctrl i strzałki przesuwają zaznaczony przycisk, także do innej grupy. Grupy i ich kolory są w Ustawieniach, Pad, gdzie przeciąga się wiersz grupy, żeby zmienić kolejność grup (z klawiatury Ctrl i strzałki w górę i w dół). „Importuj…”, podczas edycji, wprowadza wiele przycisków naraz z pliku zip: każdy folder staje się grupą, a każdy dźwięk lub film przyciskiem nazwanym od pliku; pad.json w środku może sam podać grupy i etykiety, dać przyciski uruchamiające akcje, zmieniające ich kontrolki albo przełączające sceny OBS, powiedzieć, które są ulubione ("favorite": true), dać przyciskowi skrót ("hotkey": "F13"), którego nie może mieć żaden inny przycisk profilu, i powiedzieć, jak głośno gra dźwięk lub film ("volume": 130, od 0 do 150; paczka, która nic nie mówi, zostawia głośność przycisku). Grupa jest znajdowana po nazwie, a przycisk po etykiecie, więc ta sama paczka zaimportowana ponownie je aktualizuje zamiast dublować, a jedno Cofnij cofa cały import. W terminalu vovo import robi to samo.
Ulubione
„Dodaj do ulubionych”, w menu przycisku albo w jego oknie, pokazuje go też w Ulubionych, na górze padu, a on zostaje w swojej grupie. Podczas edycji możesz też przeciągnąć przycisk na Ulubione. W siatce ulubione są pierwsze, z gwiazdką. Telefon albo inna sparowana Vovó widzi ulubione z grup, których może używać, dopóki osoba, która go używa, nie wybierze własnych: te zostają tylko na tym urządzeniu, a twoje zostają bez zmian.
Skróty
W oknie przycisku „Skrót” przyjmuje dowolną kombinację klawiszy, która działa z grą na pierwszym planie. Gdy inny program już ma tę kombinację, Vovó to mówi.
Gdzie gra dźwięk
Z otwartą nakładką w OBS dźwięk przycisku gra w transmisji. Bez otwartej nakładki gra tylko dla ciebie, na prywatnym urządzeniu wybranym w Powiadomieniach, żeby dało się go wypróbować.
Bez otwartej nakładki
Przycisk akcji albo filmu otwiera okno podglądu sceny, w kształcie transmisji i tylko dla ciebie, i tam pokazuje, co robi; dźwięk filmu gra na prywatnym urządzeniu.
Podczas paniki
Przyciski dźwięku i filmu nic nie odtwarzają, dopóki panika nie zostanie wyłączona, żeby nic nie trafiło na antenę przez przypadek.