Sceny i OBS

Każda scena to jedno źródło Przeglądarka w OBS, z akcjami, które wybierzesz. Ołówek obok nazwy zmienia ją od razu w miejscu (Enter zachowuje nową nazwę, Esc starą), a jej adres nigdy się nie zmienia, nawet wtedy.

Rozmiar

Daj źródłu Przeglądarka rozdzielczość profilu (Ustawienia, Profil). Akcje mają ten sam rozmiar w każdej rozdzielczości: 4K pokazuje je ostrzej, nie mniejsze. Zmienia się tylko kształt, jak w pionowej transmisji. Rozdzielczość to też rozdzielczość płótna OBS: Przed startem mówi, gdy się różnią. Dla ekranów o nietypowych kształtach, jak ultrapanoramiczne, jest własny rozmiar, w pikselach, od 320 do 8192.

Dźwięk

Zaznacz „Kontroluj dźwięk przez OBS” w źródle Przeglądarka: dźwięk nakładki dostaje własny suwak w mikserze OBS.

Podgląd

„Podgląd” otwiera scenę w oknie Vovó, tylko dla ciebie. Nie liczy się jako otwarta nakładka i nie trafia do transmisji. Strzałka obok otwiera ten sam podgląd w twojej przeglądarce. Ikona nakładki pośrodku paska stanu otwiera go z każdej karty: od razu, gdy scena jest jedna, a gdy jest ich więcej, z ich listy, w której zaznaczona jest scena widoczna w oknie.

Inny profil

Nowy profil, w menu profilu, przechodzi przez kroki jak przy pierwszym uruchomieniu: nazwę i kolor, konto Twitch, jego OBS (ten sam co w profilu, w którym byłeś, jednym naciśnięciem, albo inny) i adres sceny dla OBS; Twitch i OBS mogą poczekać. Zaczyna ze sceną i pustą grupą, Przyciski, na pierwsze przyciski. Sceny nieaktywnego profilu zostają przezroczyste, więc nakładka jednego kanału nigdy nie pokaże się w transmisji innego. W Ustawieniach, Profil, profil można zduplikować (kopia dostaje nowe adresy scen dla OBS; sparowane urządzenia i logowanie do Twitcha zostają przy oryginale) albo usunąć, a historia może go przywrócić.

Podgląd OBS

Przy jednym monitorze przełącznik „Podgląd OBS” w karcie OBS (albo ikona OBS na pasku stanu, zasobnik albo vovo pip) pokazuje to, co wysyła OBS, w małym oknie zawsze na wierzchu: scenę na antenie, przed transmisją i w trakcie, bez czekania. Otwiera się, gdy OBS jest połączony, i znika, gdy OBS znika. OBS daje Vovó obrazy, nie wideo: 10 na sekundę, dopóki nie wybierzesz inaczej, a sam z siebie mniej, gdy OBS mówi, że gubi klatki, żeby podgląd nigdy nic nie kosztował transmisji. Nic z nich nie jest zachowywane. Przesuwaj go za sam obraz i zmieniaj rozmiar krawędziami: zachowuje kształt płótna OBS, nigdy mniejszy niż 160 × 90 ani szerszy niż pół ekranu, i otwiera się tam, gdzie go zostawiłeś. Przechwytywanie go nigdy nie widzi i nie ma własnego dźwięku, więc nic z niego nie trafia do transmisji; jego X go wyłącza.

Osoba pomagająca z własnej Vovó też może go widzieć, z uprawnieniem „Widzieć podgląd OBS”, i tylko w tej samej sieci co ten komputer: obrazy nigdy nie idą przez internet. Przed transmisją OBS może pokazywać twój pulpit, więc daj to uprawnienie tylko komuś, kto może go zobaczyć. Dostęp zdalny mówi, kto patrzy.

Obrazy podglądu

Pod przełącznikiem „Podgląd OBS” karta OBS ma dwa limity, które wybierasz tylko ty: „Klatki na sekundę” (1, 5, 10, 15 albo 30; 10, dopóki nie wybierzesz) i „Rozmiar obrazu”, według krótszego boku obrazu w kształcie płótna OBS (360p, 540p albo 720p; 360p, dopóki nie wybierzesz, czyli 640 × 360 na płótnie 16:9 i 360 × 640 na pionowym). To górna granica, nigdy to, co idzie zawsze: małe okno dostaje mały obraz, a gdy OBS mówi, że gubi klatki, robi się ich samo z siebie mniej (15, 10, 5, 2, potem 1 na sekundę) i znowu więcej po pół minuty spokoju, nigdy ponad twój wybór.

Każdy obraz to OBS, który jeszcze raz rysuje scenę na antenie obok twojej gry i czeka, aż karta graficzna mu go odda. Bez niczego innego w tle trwało to około 2 ms przy 320 × 180, 3–4 ms przy 640 × 360 i 6–7 ms przy 960 × 540, a oba wybory się mnożą: 30 na sekundę w 360p kosztuje mniej więcej tyle, co 15 w 540p. Obok gry, która zajmuje kartę graficzną, każdy kosztuje więcej: podnoś jeden wybór naraz i patrz w Statystykach OBS na klatki pominięte z powodu opóźnienia renderowania. 60 nie ma, bo OBS rysowałby każdą swoją klatkę dwa razy.

Jeden obraz służy wszystkim oknom, które patrzą, twojemu nad grą i tym osób pomagających z własnej Vovó, więc to także ich limity, a wybierasz je tylko ty: o tym, ile twój komputer wydaje podczas transmisji, decydujesz ty. W tej sieci przy 30 na sekundę obraz 640 × 360 to mniej więcej 5–10 Mbit/s na każdą osobę, która patrzy, a w 720p więcej; nic z tego nie idzie przez internet.

Kamera

Akcja może pokazać kamerę tego komputera: przykład „Kamera” umieszcza ją w ramce w rogu sceny. Którą kamerę, wybierasz ty. Akcja ma kamerę wśród swoich ustawień, a Dostosuj wymienia kamery tego komputera, z pozycją Brak na początku: nic nie jest wybrane, dopóki nie wybierzesz, a kamera jest otwierana tylko wtedy, gdy otwarta scena pokazuje akcję. Linia pod jej nazwą mówi, jaki jest jej stan.

Windows daje kamerę naraz tylko jednemu programowi. Gdy Vovó ją pokaże, usuń kamerę z OBS albo wyłącz tam jej źródło: dopóki trzyma ją OBS lub inny program, Vovó to mówi i pokaże ją, gdy tylko będzie wolna. Obraz trafia do transmisji przez Browser Source sceny, kilka setnych sekundy później, niż pokazałoby go źródło kamery w samym OBS: jeśli twój głos wyprzedza usta, daj mikrofonowi przesunięcie synchronizacji w Zaawansowanych właściwościach dźwięku w OBS.

Gdy akcja pokazuje kamerę, jej ikona jest pośrodku paska stanu: jedno naciśnięcie wyłącza kamerę, kolejne włącza. Przycisk „Kamera” na padzie (Pokaż lub ukryj) robi to samo, ze skrótem, który wybierzesz. Wyłączona zostaje wyłączona, także po ponownym uruchomieniu, dopóki jej nie włączysz; panika ją wyłącza i sama nie wraca. Obrazy nigdy nie opuszczają tego komputera i nie są przechowywane, a żadna akcja ich nie widzi.